Feature

18 สิงหาคม เจงกิสข่าน ผู้นำชนเผ่ามองโกล เสียชีวิต

18 สิงหาคม 1770 เจงกิสข่าน (Genghis Khan) ผู้นำชนเผ่ามองโกลสิ้นพระชนม์ ขณะกำลังสถาปนาจักรวรรดิอันยิ่งใหญ่ ซึ่งกินเนื้อที่จากเกาหลีถึงทะเลดำ เจงกีส ข่าน หรือชื่อเดิม เตมูจิน เป็นขุนพลผู้รวบรวมกลุ่มชนเร่ร่อนเผ่าต่าง ๆ ของมองโกเลียในเอเชียกลางไว้ใต้อำนาจ

จนได้สถาปนาจักรวรรดิมองโกลขึ้น และสถาปนาตนเองขึ้นเป็น เจงกีส ข่าน หรือจักรพรรดิแห่งมองโกเลีย เขารวบรวมชาวมองโกลเป็นปึกแผ่นและฝึกให้เป็นนักรบที่เก่งกาจ สร้างกองทัพอันเกรียงไกร นำทัพรุกรานดินแดนอันไพศาลของจีน เปอร์เซียและรัสเซีย ปัจจุบันเขาได้รับการยกย่องว่าเป็นนักการทหารที่เก่งที่สุดคนหนึ่งในประวัติศาสตร์โลก

เจงกิสข่าน

เจงกิสข่าน (Genghis Khan) พ.ศ. 1705 หรือ 1708 — 18 สิงหาคม พ.ศ. 1770 เจงกีส แปลว่า “เวิ้งสมุทร, มหาสมุทร” (ซึ่งเปรียบได้ว่า เจงกีส ข่าน มีความยิ่งใหญ่ ดั่งเวิ้งมหาสมุทรนั่นเอง) จักรพรรดินักรบชาวมองโกลผู้พิชิต ผู้ก่อตั้งจักรวรรดิมองโกล เดิมมีนามว่า เตมูจิน (Temüjin) ตามสถานที่เกิดริมฝั่งแม่น้ำโอนอน เป็นผู้นำครอบครัวแทนบิดาเมื่ออายุเพียง 13 ปี และต้องดิ้นรนต่อสู้ขับเคี่ยวกับชนเผ่าต่าง ๆ ที่เป็นอริอยู่หลายปี ปราบเผ่า “ไนแมน” ทางด้านตะวันตก พิชิตชนชาติ “ตันกุต” (เซี่ยตะวันตก) และยอมรับการจำนนของชาว “อุยกูร์”

ในปี พ.ศ. 1749 เตมูจิน ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น “เจงกีส ข่าน” และจากปี พ.ศ. 1754 ด้วยการรบพุ่งหลายครั้ง เขาสามารถยึดครองจีนตอนเหนือ จักรวรรดิคารา-คิไต (Qara Khitai Empire)(เหลียวตะวันตก) จักรวรรดิคาเรสม์ และดินแดนอื่น ๆ อีกหลายแห่ง นับถึงเวลาเมื่อเจงกีส ข่าน สิ้นพระชนม์ จักรวรรดิมองโกลได้แผ่ขยายตั้งแต่ทะเลดำไปจดมหาสมุทรแปซิฟิก โดยทั้งหมดเริ่มที่จีนตอนเหนือ หลังจากยึดจงตู (ปัจจุบันคือกรุงปักกิ่ง) ได้แล้ว เจงกีส ข่าน ได้ส่งทูตไปยังเปอร์เซีย แต่ทางสุลต่านตัดหัวคนที่เขาส่งไป เจงกีส ข่าน สั่งระดมพลไปบุกเปอร์เซีย เมืองทุกเมืองที่ต่อต้านจะถูกปล้นชิงและทำลาย หลังการยึด เจงกีส ข่าน ได้สั่งทหาร 10,000 คนบุกไปทางเหนือ โดยไม่ได้ถูกหยุดเลยจนถึงสุดขอบทะเลยังใกล้เคียงตะวันออกกลาง

เจงกีสข่านมีชีวิตอยู่ตรงช่วงประมาณ 1 ศตวรรษ ก่อนพ่อขุนศรีอินทราทิตย์ขึ้นครองราชย์และสถาปนากรุงสุโขทัย พระองค์ได้รับการยกย่องโดยทั่วไปว่าเป็นนักการทหารที่เก่งที่สุดคนหนึ่งในประวัติศาสตร์ของโลก นอกจากความสำเร็จในทางการทหารแล้ว เจงกีสข่านยังสร้างระบบอักษรขึ้นใช้ในจักรวรรดิมองโกล โดยดัดแปลงมาจากอักษรอุยกูร์ พระองค์รวบรวมชนเผ่าเร่ร่อนต่าง ๆ ของมองโกลเข้าเป็นชาติเดียวกัน และปกครองโดยถือหลักเปิดกว้างต่อความเชื่อทางศาสนา นอกจากนี้พระองค์ยังมีบทบาทสำคัญในการสร้างความมั่นคงในเส้นทางสายไหม ทำให้โลกมุสลิม เอเชียตะวันออก และยุโรป สามารถค้าขายและติดต่อสื่อสารถึงกันได้

ภายหลังเจงกีส ข่าน สิ้นพระชนม์ โอเกได ข่าน พระราชโอรสของเจงกีส ข่านได้นำทัพกลับไปที่ใกล้ตะวันออกกลาง แต่ในขณะที่จะเข้าเวียนนา โอเกได ข่านได้สิ้นพระชนม์ก่อน ทำให้การปะทะกันไม่อาจเกิดขึ้น

ดูเพิ่มเติมเกี่ยวกับบทความ

18 สิงหาคม เจงกิสข่าน ผู้นำชนเผ่ามองโกล เสียชีวิต

[rule_3_plain]

18 สิงหาคม 1770 เจงกิสข่าน (Genghis Khan) ผู้นำชนเผ่ามองโกลสิ้นพระชนม์ ขณะกำลังสถาปนาจักรวรรดิอันยิ่งใหญ่ ซึ่งกินเนื้อที่จากเกาหลีถึงทะเลดำ เจงกีส ข่าน หรือชื่อเดิม เตมูจิน เป็นขุนพลผู้รวบรวมกลุ่มชนเร่ร่อนเผ่าต่าง ๆ ของมองโกเลียในเอเชียกลางไว้ใต้อำนาจ
(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});จนได้สถาปนาจักรวรรดิมองโกลขึ้น และสถาปนาตนเองขึ้นเป็น เจงกีส ข่าน หรือจักรพรรดิแห่งมองโกเลีย เขารวบรวมชาวมองโกลเป็นปึกแผ่นและฝึกให้เป็นนักรบที่เก่งกาจ สร้างกองทัพอันเกรียงไกร นำทัพรุกรานดินแดนอันไพศาลของจีน เปอร์เซียและรัสเซีย ปัจจุบันเขาได้รับการยกย่องว่าเป็นนักการทหารที่เก่งที่สุดคนหนึ่งในประวัติศาสตร์โลกเจงกิสข่านเจงกิสข่าน (Genghis Khan) พ.ศ. 1705 หรือ 1708 — 18 สิงหาคม พ.ศ. 1770 เจงกีส แปลว่า “เวิ้งสมุทร, มหาสมุทร” (ซึ่งเปรียบได้ว่า เจงกีส ข่าน มีความยิ่งใหญ่ ดั่งเวิ้งมหาสมุทรนั่นเอง) จักรพรรดินักรบชาวมองโกลผู้พิชิต ผู้ก่อตั้งจักรวรรดิมองโกล เดิมมีนามว่า เตมูจิน (Temüjin) ตามสถานที่เกิดริมฝั่งแม่น้ำโอนอน เป็นผู้นำครอบครัวแทนบิดาเมื่ออายุเพียง 13 ปี และต้องดิ้นรนต่อสู้ขับเคี่ยวกับชนเผ่าต่าง ๆ ที่เป็นอริอยู่หลายปี ปราบเผ่า “ไนแมน” ทางด้านตะวันตก พิชิตชนชาติ “ตันกุต” (เซี่ยตะวันตก) และยอมรับการจำนนของชาว “อุยกูร์”ในปี พ.ศ. 1749 เตมูจิน ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น “เจงกีส ข่าน” และจากปี พ.ศ. 1754 ด้วยการรบพุ่งหลายครั้ง เขาสามารถยึดครองจีนตอนเหนือ จักรวรรดิคารา-คิไต (Qara Khitai Empire)(เหลียวตะวันตก) จักรวรรดิคาเรสม์ และดินแดนอื่น ๆ อีกหลายแห่ง นับถึงเวลาเมื่อเจงกีส ข่าน สิ้นพระชนม์ จักรวรรดิมองโกลได้แผ่ขยายตั้งแต่ทะเลดำไปจดมหาสมุทรแปซิฟิก โดยทั้งหมดเริ่มที่จีนตอนเหนือ หลังจากยึดจงตู (ปัจจุบันคือกรุงปักกิ่ง) ได้แล้ว เจงกีส ข่าน ได้ส่งทูตไปยังเปอร์เซีย แต่ทางสุลต่านตัดหัวคนที่เขาส่งไป เจงกีส ข่าน สั่งระดมพลไปบุกเปอร์เซีย เมืองทุกเมืองที่ต่อต้านจะถูกปล้นชิงและทำลาย หลังการยึด เจงกีส ข่าน ได้สั่งทหาร 10,000 คนบุกไปทางเหนือ โดยไม่ได้ถูกหยุดเลยจนถึงสุดขอบทะเลยังใกล้เคียงตะวันออกกลางเจงกีสข่านมีชีวิตอยู่ตรงช่วงประมาณ 1 ศตวรรษ ก่อนพ่อขุนศรีอินทราทิตย์ขึ้นครองราชย์และสถาปนากรุงสุโขทัย พระองค์ได้รับการยกย่องโดยทั่วไปว่าเป็นนักการทหารที่เก่งที่สุดคนหนึ่งในประวัติศาสตร์ของโลก นอกจากความสำเร็จในทางการทหารแล้ว เจงกีสข่านยังสร้างระบบอักษรขึ้นใช้ในจักรวรรดิมองโกล โดยดัดแปลงมาจากอักษรอุยกูร์ พระองค์รวบรวมชนเผ่าเร่ร่อนต่าง ๆ ของมองโกลเข้าเป็นชาติเดียวกัน และปกครองโดยถือหลักเปิดกว้างต่อความเชื่อทางศาสนา นอกจากนี้พระองค์ยังมีบทบาทสำคัญในการสร้างความมั่นคงในเส้นทางสายไหม ทำให้โลกมุสลิม เอเชียตะวันออก และยุโรป สามารถค้าขายและติดต่อสื่อสารถึงกันได้ภายหลังเจงกีส ข่าน สิ้นพระชนม์ โอเกได ข่าน พระราชโอรสของเจงกีส ข่านได้นำทัพกลับไปที่ใกล้ตะวันออกกลาง แต่ในขณะที่จะเข้าเวียนนา โอเกได ข่านได้สิ้นพระชนม์ก่อน ทำให้การปะทะกันไม่อาจเกิดขึ้น
(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({}); (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({}); TagsGenghis Khan เจงกิสข่าน

#สงหาคม #เจงกสขาน #ผนำชนเผามองโกล #เสยชวต


  • #สงหาคม #เจงกสขาน #ผนำชนเผามองโกล #เสยชวต
  • สังเคราะห์: Mobitool

Trần Ris

ฉันชื่อ Tran Ris ฉันบล็อกเพื่อแบ่งปันความรู้ที่ดีกับคุณ หวังว่าคุณจะพบข้อมูลที่คุณต้องการ! ขอบคุณสำหรับการอ่านและติดตามบล็อกของฉัน!

Trả lời

Email của bạn sẽ không được hiển thị công khai. Các trường bắt buộc được đánh dấu *

Back to top button